clear
یا عضویت آسـان بـا
یا ورود آسـان بـا

چرا باید به طور راهبردی به توسعه مسیر شغلی خودمان بیاندیشیم؟

چرا باید به طور راهبردی به  توسعه مسیر شغلی خودمان  بیاندیشیم؟
access_time

۱۲ دقیقه

۱,۴۵۴

توسعه فردی و یادگیری

مقدمه: با اعتراف به این واقعیت تلخ که در بسیاری از سازمان ها و شرکت های دولتی و حتی خصوصی مسیر شغلی مشخصی تعیین نشده و یا به کمترین شکل ممکن وجود دارد، برآن شدیم تا مطالب کاربردی در این باره را با شما به اشتراک بگذاریم. همراستا با این موضوع مقاله دوری کلارک (Dorie Clark) یکی از سخنرانان و منتورهای برجسته مسیر شغلی، در نشریه مروری کسب و کار دیجیتال هاروارد (HBR) به این موضوع پرداخته که برایتان انتخاب کرده ایم.

در دنیایی که کارکنان به صورت متوسط روزانه 122 ایمیل را ارسال و دریافت می کنند و ماهانه به طور میانگین در 62 جلسه شرکت دارند، دیگر مدیر یا بخش منابع انسانی سازمان تان وقت کافی برایش نمی ماند تا در مورد اینکه چگونه بتواند از استعداد شما به بهترین شکل استفاده کند، فکر کند. در عوض، ما مجبور هستیم تا خودمان روی برنامه ریزی مسیر شغلی مان نظارت داشته باشیم تا از قرار گرفتن در مسیر رشد بلند مدت آن اطمینان حاصل کنیم. در این مقاله به چهار روش استراتژیک این فرآیند اشاره می کنیم.

خودتان را مجبور کنید تا زمانی برای  اینکار کنار بگذارید. وقتی سرمان شلوغ می شود، احتمالا اولین چیزی که از اولویت حذف می شود، وقت برای تفکر استراتژیک خواهد بود. اینکه ماهها یا سالها بدون تامل و فکر در مورد خودتان زمان را از دست بدهید، باعث می شود تا از مسیر حرفه ای دلخواه تان باز بمانید. پس، خودتان را مجبور کنید تا برای اینکه راهبردی روی این مساله فکر کنید، وقت و زمانی را کنار بگذارید. همانطور که اگر با یک همکار شرکت برنامه بچینید که باهم ورزش بروید و احتمال رفتن شما بیشتر می شود، با استفاده از همین روش برای تفکر استراتژیک نیز برنامه داشته باشید. همکاران مورد اعتمادتان را شناسایی کرده و شبکه ای را برای ملاقات های منظم ایجاد کنید. روی تصویر کلی اهداف تان بحث کرده و برای ملاقات های بعدی همدیگر نیز حساب باز کنید. داشتن افراد مورد اعتماد که شما را به چالش وا می دارند، باعث می شود که ایده ها و راه های احتمالی جدیدی که قبلا به آن فکر نکرده اید، برایتان روشن شود.

قدم های بعدی تان را شفاف کنید. شفاف ساختن اهداف حرفه ای- مانند ایجاد کسب و کار خودتان یا شروع فعالیت در منطقه جدید، یکی از قدم های اولیه است. قسمت مهمی که بسیاری از افراد با آن چالش دارند، تعیین مسیر حرکت است. همانطور که پیش از این در مقاله ای دیگر با عنوان "استراتژی کمپینی مسیر شغلی"، توضیح داده ام، یکی از روش ها؛ پیش نویسی رزومه تان است. در این تمرین، خودتان را برای پنج سال آینده در نظر بگیرید و رزومه خودتان را بر اساس تصوری که از آن دارید، مثل عنوان و مسئولیت های شغلی تان بنویسید. اینکه شما پنج سال دیگر مجبور می شوید تا مصاحبه ای داشته باشید، باعث می شود تا در مورد پیش نیازها و مهارت های ویژه ای که برای این توسعه نیاز دارید، مدارک یا گواهی نامه هایی که باید کسب کنید، یا به مسیر پیشرفت برای رسیدن به این جایگاه  فکر کنید. درک این موقعیت به شما کمک می کند تا از قدم های درست، اطمینان حاصل کنید (به عنوان مثال اگر برای رسیدن به این موقعیت تا سه سال دیگر، به مدرک کارشناسی ارشد نیاز دارید، از همین حالا برای آن اقدام می کنید).

زمان تان را برای کارهای ارزشمند صرف کنید. این که زمان تان را مانند افراد دیگر به کارها اختصاص دهید و حضور بیشتر در دفتر کار یا جواب دهی سریع به ایمیل ها داشته باشید، وسوسه برانگیز است. در سطوح پایین سازمانی با اینکار شما کارکنانی با عملکرد خوب و سریع شناخته می شوید، اما به اندازه ای که در رده سازمانی رشد می کنید، توانایی جهش بیشتر و سریع تر کم اهمیت می شود. در عوض، آنچه که باعث می شود تا شما فرد موفقی شناخته شوید، این است که وارد پروژه های ارزشمند و عمیق شوید- مانند نوشتن کتاب یا کد نویسی جدید، ایجاد و راه اندازی یک محصول رقابتی یا ابتکار اثرگذار و معناداری مثل بازنگری سیستم ارزیابی سازمان. این موضوع نیازمند تغییر شما از حالت راکد شغلی به فعال سازی، خود- هدایتی و پروژه های بلند مدت است (کال نیوپورت  (Cal Newport) از مولفان و اساتید آن را کار عمیق (Deep Work) نامیده است). بسیاری از افراد حرفه ای به دنبال زمینه های خارج از شغل جاری شان نیستند، زیرا فکر می کنند برایشان ارزش افزوده و بازگشتی ندارد، اما مزایای بلند مدت و دیده شدن تان قابل توجه خواهد بود.

شهرت بیرونی خود را ایجاد کنید. مطالعه متیو بیدول (Matthew Bidwell) از اساتید دانشکده کسب و کار وارتون (Wharton) نشان داد که پرداختی به افراد جذب شده بیرون از سازمان 18 – 20 درصد بیشتر از کارکنان داخل سازمانی است که در همان شغل ها ارتقا می یافتند ( با وجود اینکه این افراد جذب شده حتی در دو سال اول عمکرد پایین تری داشتند). این موضوع غیرعادلانه به نظر می رسد ولی حقیقت مهمی را افشا می کند: "اغلب ارزش واقعی افراد حرفه ای در نظر سازمان نادیده گرفته می شود." البته این به این معنی نیست که شما هر چند سال باید پیشرفت مهمی داشته باشید. اما نکته این است که اگر می خواهید در همان سازمان بمانید، باید شهرت بیرونی خودتان را نیز تقویت کنید تا اگر شما را خواستند، شانسی داشته باشید که در ذهن مدیر و سایر همکارانی که توانایی های شما را تمجید می کنند، بمانید. نوشتن مقاله ها برای نشریات، سخنرانی در کنفرانس ها یا داشتن نقش رهبری در حرفه خودتان، همه این ها روش های خیلی خوبی محسوب می شوند که در رشته تان هم برای جویندگان بیرونی و هم در شرکت یا سازمان فعلی تان که ممکن است به دنبال استعداد شما باشند، دیده شوید.

منبع: HBR.org

 

ارسال نظر

نویسنده ی کاربوم باشید

کاربوم برای متخصصینی که اهل نوشتن و ترجمه هستند پنل مستقل طراحی کرده است، برای انتشار نوشته هایتان در کاربوم اطلاعات زیر را کامل کنید