clear
یا عضویت آسـان بـا
یا ورود آسـان بـا

ایده آل گرایی را کنار بگذارید: یک هنر کافی است!

ایده آل گرایی را کنار بگذارید: یک هنر کافی است!
access_time

6 دقیقه

۸۲۲

توسعه فردی و یادگیری

درباره نویسنده

وب یاد وب یاد

وب یاد بستری برای یادگیری است که با هدف توسعه شغلی به ارائه محتوا و ویدوئوهای آموزشی ارزشمند می پردازد. 

ایده آل گرایی، بسیاری از ما درگیر این واژه هستیم. درگیری که تمامی ابعاد زندگانی ما را زیر سایه خود قرار داده است. برای شروع بحث، از تاریخ شروع کنیم. تاریخ ما و یا بهتر است بگوییم تاریخ دنیای شرق ، مملوء از اساطیر و قهرمان هایی است که از پسِ گستره عظیمی از کارها به نحو احسن بر آمده اند. از پهلوانی تا خدا شناسی تا خودشناسی تا هر موضوعی که با آن مواجه شده اند. این موضوع در مورد جامعه ما کمی پیچیده تر است؛ اغلب اساطیر ما علاوه بر این که در هر زمینه ای توانا بوده اند در بسیاری موارد درگیر با موضوعات متافیزیکی بوده اند که نه تنها انجام آنها برای بسیاری از انسان ها نا ممکن است، حتی شناخت این مسائل در آن سطوح، اگر برای هر فرد ممکن باشد؛ خود نیاز به زمانی برابر با یک دوره زندگانی، دارد. ضمناً جامعه ما به سبب دلایل بسیاری – که بیان آن ها در این مقوله نمی گنجد – تعلق خاطر شدیدی به تاریخ باستان و اسطوره ای خویش دارد. نتیجه این که ما  گاه آگاهانه و اغلب  ناخودآگاه، همواره خود را با انسان هایی مقایسه می کنیم که داستان های آن ها واقعی باشد یا نباشد، در هر صورت در زمان و جامعه متفاوتی زندگانی می کرده اند. داده های رسیده با آن ها، شرایط اجتماعی آن ها، ارزش های تعریف شده، همه و همه با ما و زمان ما متفاوت است. از این روست که همواره ما  خود را در قیاسی از پایه نادرست، قرار می دهیم. این قیاس در کنار دلایل دیگری از جمله: ترس از اشتباه، تمایل به جذب رضایت همه انسان ها، مطلق گرایی و بسیاری دلایل دیگر که هر کدام دلایل خاص خود را دارند؛ سبب می شود که ما همواره تمایل داشته باشیم که برای انجام تمامی کارها، نمونه اعلا باشیم. چنین نگاهی کاملاً در گفتارهای روزانه و متداول ما نیز رخنه کرده است. به عنوان مثال بسیار شنیده ایم که برای تقدیر از توانمندی یک انسان گفته می شود: «طرف همه فن حریفه» و یا برای بیان شایستگی یک فرد خواهند گفت: «از هر انگشتش یه هنر می باره».

چنین ایده آل گرایی سبب می شود که دائماً از بروز افکار، ایده ها و تولیدات خویش هراس داشته باشیم، زیرا که انتظار داریم هر فکر ما، هر تولید ما، هر کنشی از ما، بهترین باشد. این گونه است که برای بسیاری از ما، واژه «روند» معنای ملموسی ندارد. و حتی واژه ایست با بار معنایی کسل کننده و هراس آور. چنین ایده آل گرایی سبب می شود که حتی خود را به گونه ای متفاوت با آنچه که هستیم بروز دهیم. چرا که باید در دید دیگران در هر لحظه بهترین باشیم. ارتباط هایمان دائماً دچار مشکل می شود.هیچ وقت بدون هراس، خودمان نیستیم. همواره در هر تولید درونی و فکری، در جا خواهیم زد. همواره در رویای خود منتظر اتفاق یکباره ای هستیم که به معجزه می ماند. معجزه ای، شعف آور.

در این متن؛ هدف بیان نتایج این ایده آل گرایی نیست. هرچند که می توان صد ها نتیجه از آن نام برد و در مورد هر یک، سطرها نوشت. هدف از این متن بیان این مطلب است که ای کاش هرچه زودتر پی ببریم که نه تنها  راه موفقیت ایده آل گرایی نیست، بلکه ایده آل گرایی سدی است در مسیر پیشرفت. نیازی نیست که ما تمام کارهای دنیا را به نحو احسن انجام دهیم. و یا به بیان دقیق تر اصلاً نیازی نیست که ما تمامی کارهای دنیا را انجام دهیم.

کافیست که اندکی به زندگی خود دقت کنیم. اما با نگاهی متفاوت با آنچه که تا به امروز داشته ایم. خود را از سیطره فکر به زمینه هایی که در انجام آن ها ناتوان هستیم، رها کنیم و به عملکردهایی از خویش دقت کنیم که دائماً با موفقیت همراه است. حتی عملکردها و کنش هایی  در قالب رفتار روزمره و ساده. عملکردهایی که به سادگی از کنار آن ها عبور می کنیم و درگیر با مسائلی می شویم که توانایی انجام آن ها را نداریم. در همین عملکردها می توانیم به استعداد ها و توانایی های خویش پی ببریم. به آن دسته از تمایلاتمان نگاه دقیق تری کنیم که بر پایه عملکردهایی است که  مکرراً با موفقیت از پس آن ها بر خواهیم آمد. در پشت این تمایلات آرزوهای بزرگی نهفته است که می توانیم تمام عیار به آن ها دست پیدا کنیم. زیرا که اساس آن ها بر قابلیت هایی استوار است که ما در انجامشان توانمند هستیم. به توانایی های -هر چند ساده و ابتدایی- خود که در رفتار و کردارمان چه از نگاه خویش چه از نگاه سایرین، مشهود است، اعتماد کنیم. به این توانایی ها بها دهیم و بدون هراس از ضعف های خود در سایر زمینه ها با آن ها مجال گسترش دهیم. و هدف خود را، در راستای این توانایی ها مشخص کنیم. اساس را بر گسترش توانایی هایمان بگذاریم نه بر رفع نقاط ضعف. اجازه دهیم از تمام انگشت هایمان ، تنها یک هنر، تمام عیار ببارد. و تنها به ضعف هایی رسیدگی کنیم که مانعی هستند بر راه رسیدن به چنین هدفی. مسلماً  شناخت توانایی و خودآگاهی کمک شایانی خواهد کرد تا در مسیر رسیدن به چنین هدفی گام بر داریم.



برای مطالعه بیشتر در این زمینه به مقالات زیر مراجعه کنید:

- مدیران عالی می دانند که کامل نیستند!

- ۵ روش برای خودآگاهی بیشتر

 

برای شناخت بیشتر خود می توانید از تست های شخصیت شناسی زیر استفاده کنید:

- تست شخصیت پنج عاملی نئو (NEO-PIR)

- پروفایل شخصیتی دیسک (DISC)

- تست شخصیت شناسی (MBTI)

ارسال نظر

نویسنده ی کاربوم باشید

متخصصینی که اهل نوشتن و ترجمه هستند، می توانند برای انتشار نوشته هایشان در مجله ی کاربوم اطلاعات زیر را کامل کنند