clear
یا ورود آسـان بـا

استرس کار را با خود به خانه نبرید!

۱۶۶۳

access_time

۱۲ دقیقه

توسعه فردی و یادگیری

مقدمه: اجتناب ناپذیر است که دیگر گوشی های هوشمند را در دستان افراد مختلف جامعه نبینیم. نرم افزارهای پیام رسان، ایمیل های کاری که دیگر توقع پاسخ­شان از موبایل هم ایجاد شده و محیط کاری همراه با ساعت های طولانی خیره شدن به نمایشگر لوازم دیجیتال و سهولت دسترسی به افراد باعث عدم تمرکز بسیاری از ما هنگام فعالیت کاری شده است. آمارها نشان می دهد که 65 درصد از جمعیت کشور از اینترنت استفاده می کنند (56 میلیون نفر). این سهولت دسترسی و وابستگی شدید حرفه های شغلی به اینترنت باعث شده که کار خود را به محیط خانه نیز انتقال دهیم. برای مدیریت این موضوع خانم کلمن (Jackie Colman) مشاور خانواده و مدرس برنامه های آموزشی به تشریح راهکارهایی برای جدا ساختن استرس محیط کار از خانه پرداخته است.

پس از یک روز کاری طولانی در محیط کار، بسیاری از ما استرس خود را به دوستان، کودکانمان و یا افراد مهم انتقال می دهیم. و اگر مراقبت نکنیم، این اجازه را می دهیم تا استرس کاری به استرس خانه تبدیل شود که اغلب به خطر سلامتی خود، خانواده و روابطمان تمام می شود. بر اساس تحقیات مرکز بهداشت و ایمنی بریتانیا، 43 درصد از میزان روزهایی که به خاطر بیماری از دست می دهیم، مربوط به عوامل استرس است. در مطالعه دیگری که توسط انجمن روانشناسی آمریکا (APA) انجام شده، دو سوم عوامل استرس زای متداول زندگی را کار و پول شناسایی کرده که اغلب به صورت پیامدهای منفی چون کج خلقی، خشم، عصبانیت و اضطراب نمایان می شوند- یا همه رفتارهایی که ممکن است باعث ایجاد تنش شود، زمانی است که ما آنها را پس از کار به خانه می بریم.

حتی زوج هایی که بر استرس غلبه می کنند، نیز می توانند خسته شوند، مخصوصا اگر استرس کاری یکی از عناصر اصلی موثر بر رابطه آنها باشند. اما چطور می توان استرس کاری را که روی روابط­تان، خانواده و دوستان تاثیر می گذارد، را به کم ترین حالت کاهش داد؟ در ادامه پنج نکته کلیدی برای جدا کردن استرس کاری از محیط خانه تشریح می شود:

کار خود را به زمان و مکان خاص محدود کنید. مطالعه اسکات شیمن (Scott Schieman)، از اساتید دانشگاه تورنتو نشان می دهد که 50 درصد افراد کار خود را به خانه می آورند و این عامل مخل در تعادل کار-زندگی، در میان کسانی که شغل حرفه ای داشته و از اختیار بیشتری برخوردارند، وسعت آزادی تصمیم گیری، فشار و ساعت کاری بیشتری دارند، نمود پیدا می کند. در دنیای متصل امروز، از بسیاری از ما این انتظار وجود دارد که 24 ساعت، 7 روز هفته کار کنیم و به صورت تمام وقت یا پاره وقت در خانه کار کنیم.  مثال های افرادی مثل معاونی که با او تماس گرفته می شد تا مشتریان را در مواقع بحرانی طول روز ببیند. یا یکی از مشاوران مدیریت که اغلب عصرها نیز با لپ تاب خود مشغول به کار بود. و نکته اینکه اگر کار به طور پیوسته وارد زندگی شما شود، استرس را نیز وارد خواهد کرد.

پس کارتان را در محیط کار رها کرده و به خانه بیایید. برای کار در خانه قانونی بگذارید که تنها در شرایط خاص مجبور به کار شوید و پوشه های کار، کامپیوتر و لپ تاب خود را در میز خود حفظ کنید. ممکن است این برای پست شغلی فعلی تان مقدور نباشد، در نتیجه ساعت هایی از روز را برای زندگی شخصی کنار بگذارید- ساعتی که مشغول شام خوردن هستید یا زمان خواب کودکان عوامل حواس پرتی را حفظ کنید و به خانواده توجه کنید. اگر در خانه کار می کنید، لپ تاب خود را به تخت خواب خود نیاورید. در شرکت یا محیط کاری ویژه خود مشغول فعالیت باشید. انجام این کار به صورت ذهنی به شما کمک می کند تا کار خود را وقتی که اتاق را ترک می کنید، ببندید و باعث می شود به جای اتلاف وقت و گیر کردن بین چند وظیفه تا جایی که ممکن است به صورت موثر وظایف را انجام دهید.

عادت های خوبی برای استفاده از گوشی همراه ایجاد کنید. شاید یکی از متدوال ترین موارد امروزی که در آن عدم تمرکز در کار آرام آرام وارد روابط شخصی تان می شود، استفاده از گوشی های موبایل است. آیا شما نیز بعد از کار و زمان عصر با شنیدن هشدار موبایل و نگاه به آن دچار استرس می شوید؟ به طور متوسط افراد 46 بار در روز گوشی خود را چک می کنند که نزدیک به پنج ساعت زمان آنها را می گیرد. همچنین 30 درصد از کاربران گوشی های هوشمند خود را وابسته به آن دانسته اند.

عادتی ایجاد کنید که در آن قوانین باعث شود تبلت و گوشی های خود را هنگام کار، کنار بگذارید. دو گوشی همراه داشته باشید، یکی برای کار و دیگری برای استفاده شخصی و تلفن کاری خود را در محل کار یا شب ها یا آخر هفته خاموش کنید. هیچ گاه یک یا دو ساعت قبل از خواب ایمیل خود را چک نکنید. مطالعات متعددی نشان می دهد که خیره شدن به گوشی موبایل قبل از خواب می تواند تاثیر منفی بر توانایی ذهن برای آمادگی قبل خواب داشته باشد و محرومیت از خواب یا عدم خواب کافی نیز ارتباط نزدیکی با استرس دارد. وقتی در تعطیلات و سفر به سر می برید، گوشی های موبایل خود را در جعبه امنیتی هتل قرار دهید و فقط آنها را در زمانی که قبلا تعیین کرده اید، استفاده کنید.

شبکه حمایتی مناسبی درست کنید. افراد مهم می توانند در حل استرس شما نقش مهمی ایفا کنند. اما اینکه تمام استرس خود را روی دوش همسر یا شریک زندگی خود بندازید، منصفانه نیست و به رابطه شما آسیب می رساند. شبکه حمایتی از دوستان و منتورها (mentor) ایجاد کنید تا به شما در مدیریت استرس مربوط به حرفه تان کمک کنند و صرفا آن را روی فرد مهم زندگی تان قرار ندهید. تحقیقات جامعه روانشناسی آمریکا نیز پایین بودن استرس افرادی که از شبکه حمایتی قوی اجتماعی برخوردارند را تایید کرده است. داشتن افرادی که بتوان در زمان استرس به آنها تکیه کرد، باعث افزایش قدرت حل مشکلاتی می شود که مستقل از شبکه شما هستند، و حمایت شدن خودمختاری و عزت نفس را افزایش می دهد.

عادت پایان کار داشته باشید. برخی اوقات ذهن شما به نشانه ای نیاز دارد تا خود را آماده زمان خانه کند. خیلی بهتر خواهد بود اگر این سیگنال به شما در هنگام حس فشار روانی نیز کمک کند. برای مثال، جان (مثال مقاله، John) از هنگام عصرها با پیاده روی در مسیر خانه و گوش دادن به موسیقی و اخبار خود را آماده حضور در خانه می کند. با افرادی هم که صحبت داشتیم، عنوان کرده اند که از ورزش، مدیتیشن و سایر روش های معمول استفاده می کنند. به ایجاد فضایی در برنامه خود برای اینکار فکر کنید تا زمانی که به خانه برمی گردید خودتان را از همه مشغله های طول روز رها سازید.

خارج از محیط کار و خانه، فضای سومی خلق کنید. افراد حرفه ای که صاحب خانواده اند، کل زندگی شان تحت تاثیر مسئولیت های شغلی و خانوادگی می چرخد. افراد اجرایی درگیر نیز جهت اداره کردن کارهای خانه بایستی فعالیت های مثل رسیدگی به مسائل بهداشتی کودکان خود و یا رساندن آن ها به مدرسه و نیز همکاری در کارهای آشپزخانه را انجام دهند. اما داشتن فضای سوم خارج از خانه می تواند به طور شگفت انگیزی به مدیریت استرس کمک کند.

هر کدام از زوج های شاغل، باید عادت ها و زمان هایی که به آنها اجازه کشف علاقه، آرامش و رشد را می دهد، حفظ کنند و خارج از محیط کار و خانه فضای سومی را ایجاد کنند. این فضا برای هر فردی متفاوت است، کافه های خلوت، باشگاه های کتاب خوانی، استخر، کلاس های کاراته و .. که اهمیت زیادی را در حفظ هویت و حس آرامش برای ما دارند. بنابراین برای زوج خود فضایی ایجاد کنید تا خودش را پیدا کرده و روابط با دوستان و علاقه هایش را دنبال کند. همچنین همین موضوع را از آنها بخواهید. فضای سوم به این معنی است که هیچ کسی نمی تواند از یک مسئولیت وارد مسئولیت دیگری شود، بدون اینکه زمانی برای تنفس داشته باشد. استرس کاری، زندگی شخصی و خانوادگی ما را به چالش خواهد کشید. یادگیری مدیریت استرس با کمک همسر و تلاش برای مبارزه با استرس های مربوط به حرفه در خارج از محیط خانه به روابط بهتر و سلامتی فیزیکی و ذهنی شما کمک می کند.  

منبع:  HBR.org

 

درباره نویسنده

جکی کلمن

جکی کلمن

از نویسندگان مطالب در حوزه مدیریت است که برای مجله مروری HBR نیز مقاله می نویسد.

ارسال نظر

نویسنده ی کاربوم باشید

کاربوم برای متخصصینی که اهل نوشتن و ترجمه هستند پنل مستقل طراحی کرده است، برای انتشار نوشته هایتان در کاربوم اطلاعات زیر را کامل کنید